Google heeft een einde gemaakt aan de oude extensiearchitectuur van zijn browser: Manifest V2 is verdwenen uit de Chrome Web Store en alle extensies die nog op dit systeem gebaseerd waren, zijn verwijderd uit de officiële catalogus. Deze wijziging treft zowel Chrome-gebruikers als gebruikers van andere op Chromium gebaseerde browsers die afhankelijk zijn van de Google Store om add-ons te installeren.
De verandering is niet plotseling, maar eerder de laatste stap in een meerjarig proces dat culmineert in de volledige verwijdering van Manifest V2-extensies . Vanaf nu is Manifest V3 het enige geaccepteerde formaat in de store. Deze specificatie verandert fundamenteel de werking van adblockers, privacymanagers en vele andere geavanceerde tools die al jaren door miljoenen gebruikers worden gebruikt.
Einde van Manifest V2: Wat heeft Google precies gedaan?
Met deze laatste stap heeft Google de overgang voltooid die het al had aangekondigd op zijn eigen pagina over het uitfaseren van extensies: extensies gebaseerd op Manifest V2 zijn verwijderd uit de Chrome Web Store , waardoor het niet langer mogelijk is om ze via het officiële kanaal te vinden, te installeren of opnieuw te installeren. Dit geldt ook voor populaire add-ons zoals uBlock Origin, een van de meest gebruikte contentblokkers ter wereld.
De verwijdering kent een belangrijke kanttekening: MV2-extensies die nog steeds geïnstalleerd zijn op oudere versies, zoals Chrome 138 of ouder, blijven functioneren , maar worden "bevroren". Ze ontvangen geen updates meer en als de gebruiker de add-on verwijdert, van profiel wisselt of de browser opnieuw installeert, kan deze niet meer worden opgehaald uit de store omdat de vermelding ervan niet meer bestaat.
In de praktijk is het effect voor gebruikers van Chrome met recente versies duidelijk: de volledige openbare catalogus is verwijderd, waardoor alleen Manifest V3-extensies overblijven . Google zelf had aangegeven dat de meeste actieve add-ons al waren gemigreerd, en sommige interne schattingen gaven aan dat dit percentage vóór de deadline al ruim boven de 90% lag.
Deze definitieve terugtrekking markeert het einde van een periode van co-existentie waarin MV2 en MV3 jarenlang naast elkaar hebben bestaan , met deadlines die op verzoek van de ontwikkelaarsgemeenschap, met name degenen die contentblokkers en beveiligingstools onderhielden, waren verlengd.
Van Manifest V2 naar Manifest V3: wat verandert er nu echt?
Manifest V2 definieerde hoe een extensie zich binnen Chrome gedroeg: welke machtigingen het aanvroeg, welke gegevens het kon lezen en welke scripts het uitvoerde . Het belangrijkste voordeel voor ontwikkelaars was de flexibiliteit: het stelde hen in staat om permanente achtergrondpagina's te onderhouden, code op afstand te laden en browserverkeer in realtime te analyseren.
Met Manifest V3 heeft Google verschillende pijlers van die architectuur opnieuw ontworpen. Zo verdwijnen de oude, permanente achtergrondpagina's en worden ze vervangen door service workers , kortstondige processen die na een paar seconden inactiviteit worden afgesloten. Dit vereist een herschrijving van een groot deel van de logica die voorheen afhankelijk was van een constant actieve context binnen de browser.
Aan de andere kant is het gebruik van extern gehoste code verboden . Onder MV2 kon een extensie nieuwe logica downloaden en uitvoeren vanaf een externe server nadat deze de beoordeling van de store had doorstaan. Met MV3 moet alle uitvoerbare code verpakt zijn in de extensie die Google beoordeelt en goedkeurt. Dit vermindert een vorm van misbruik, maar maakt het bijwerken van projecten die afhankelijk waren van updates van filters of dynamische regels die van buitenaf werden geladen, ingewikkelder.
Het derde aspect van de wijziging betreft het netwerk: de webRequest API in blokkeringsmodus, essentieel voor geavanceerde filtering, wordt vervangen door declarativeNetRequest . In plaats van dat de extensie in realtime inspecteert en beslist welke netwerkverzoeken moeten worden geblokkeerd of aangepast, registreert deze nu een set regels die de browserengine zelf toepast zonder het verkeer aan de plug-in bloot te stellen. Dit verbetert de prestaties en beperkt de blootstelling van gegevens, maar het vermindert ook de mogelijkheid om te reageren op steeds geavanceerdere advertentie- en trackingstrategieën.
Google stelt dat deze aanpassingen de beveiliging, privacy en stabiliteit van Chrome versterken en dat het onderhouden van het oude platform onhoudbaar was vanwege technische schulden en de specifieke tekortkomingen van MV2 . Sommigen in de community zijn echter van mening dat het resultaat een extensie-ecosysteem is met minder flexibiliteit, met name op het gebied van advertentieblokkering.
uBlock Origin en de klap voor adblockers
Van alle getroffen extensies is de verwijdering van uBlock Origin voor veel gebruikers het pijnlijkst . Deze blocker, ontwikkeld door Raymond Hill, werd de maatstaf vanwege zijn extreem hoge effectiviteit, lage resourceverbruik en vrijwel onbeperkte realtime filtering, die allemaal sterk afhankelijk waren van de mogelijkheden van Manifest V2 en de webRequest API.
uBlock Origin maakte gebruik van de mogelijkheid om elk netwerkverzoek te inspecteren zodra het binnenkwam , om vervolgens met behulp van vrij complexe logica te bepalen of het geblokkeerd, doorgestuurd of toegestaan ​​moest worden. Deze aanpak maakte het mogelijk om zeer gedetailleerde filters toe te passen, zich snel aan te passen aan veranderingen in crawltechnieken en geavanceerde beheermogelijkheden per site te bieden, zoals het selectief blokkeren van scripts en frames.
Met Manifest V3 is dit model niet langer haalbaar binnen Chrome. De nieuwe declarativeNetRequest API legt strikte limieten op aan het aantal regels dat een extensie kan toepassen: minimaal 30.000 statische regels en nog eens 30.000 gecombineerde dynamische en sessieregels , met een maximum van 1.000 regels op basis van reguliere expressies. Ter vergelijking: een typische, serieuze filterconfiguratie bereikt gemakkelijk zo'n 200.000 regels.
Veelgebruikte lijsten zoals EasyList, gericht op het blokkeren van advertenties, bevatten op zichzelf al zo'n 75.000 regels; EasyPrivacy, gericht op trackers, heeft er ongeveer 45.000; en dan zijn er nog regionale en landspecifieke lijsten, die nog eens tienduizenden regels kunnen toevoegen. Om al die mogelijkheden binnen de beperkingen van Manifest V3 te laten passen, moeten er compromissen worden gesloten : ofwel krijgen de meest voorkomende filters prioriteit ten koste van regionale precisie, ofwel wordt er meer detail behouden ten koste van een deel van de algehele dekking.
Om zich aan dit scenario aan te passen, ontwikkelde Raymond Hill zelf uBlock Origin Lite, een variant die volledig opnieuw is ontworpen voor Manifest V3. Deze versie voldoet aan de regels van Chrome en integreert met declarativeNetRequest, maar kan niet alle mogelijkheden van de originele uBlock Origin repliceren . Het mist geavanceerde dynamische filtering, de strikte blokkeermodus, de interactieve per-site array en enkele opties voor het dynamisch schrijven van aangepaste regels.
Wat gebeurt er met geïnstalleerde extensies en welke gevolgen heeft dat voor gebruikers?
Voor degenen die Chrome dagelijks gebruikten, is de overgang geruisloos maar gestaag verlopen. De afgelopen jaren gaf de browser meldingen over het uitfaseren van MV2-extensies en schakelde deze geleidelijk uit , eerst in testkanalen (Beta, Dev, Canary) en vervolgens in de stabiele versie. In juli 2025, met Chrome 138, werd Manifest V2 voor alle gebruikers op alle kanalen uitgeschakeld, zonder de mogelijkheid om het opnieuw te activeren.
De fase die nu ten einde loopt, is puur administratief: de vermeldingen voor MV2-extensies zijn verdwenen uit de Chrome Web Store . Als iemand nog steeds uBlock Origin of een andere add-on op basis van het oude formaat heeft geïnstalleerd in een Chrome-versie die niet verder is bijgewerkt dan 138, zal de extensie nog steeds als geïnstalleerd worden weergegeven, maar kan deze niet langer nieuwe versies ontvangen of de extensie opnieuw installeren vanuit de store als er iets misgaat.
In de praktijk betekent dit dat steeds meer gebruikers tijdens het browsen een toename van advertenties en trackers zullen zien. Lite-versies of versies die zijn aangepast aan Manifest V3 verhelpen een deel van het probleem, maar diverse technische analyses tonen aan dat blockers gebaseerd op de nieuwe API een aanzienlijk percentage van de advertenties en tracking doorlaten dat voorheen zonder problemen werd gefilterd.
De impact is het meest merkbaar bij gebruikers die vertrouwden op agressieve filtering: privacybewuste personen, mensen met een beperkte mobiele internetverbinding of mensen die simpelweg de voorkeur gaven aan een schonere webervaring zonder banners, geautomatiseerde video's of extra scripts. Voor hen voelt de ervaring met een MV3-blocker als een stap terug in vergelijking met wat MV2 te bieden had.
Dit heeft ook gevolgen voor Europese uitgevers en mediabedrijven: veel systemen voor het detecteren van adblockers, ontworpen voor het oudere model, herkennen de nieuwere Manifest V3-adblockers niet correct . Het gevolg is een gebrek aan inzicht in hoeveel advertenties er worden geblokkeerd en een minder effectief gebruik van instrumenten voor het terugvorderen van inkomsten, zoals meldingen om adblockers uit te schakelen of over te stappen op abonnementsmodellen.
Hoe het landschap verandert voor ontwikkelaars en startups
De definitieve verwijdering van Manifest V2 uit de Chrome Web Store heeft directe gevolgen voor ontwikkelaars van extensies of producten die afhankelijk zijn van de browser: het onderhouden van een project dat aan MV2 is gekoppeld, is binnen het officiële ecosysteem niet langer een haalbare optie . Als een extensie niet is gemigreerd, verliest deze zijn belangrijkste distributiekanaal en wordt deze ontoegankelijk voor nieuwe gebruikers.
Migreren naar Manifest V3 is meer dan alleen een versie-update van het manifestbestand. Het omvat het herwerken van belangrijke onderdelen van de architectuur : alle logica die voorheen in permanente achtergrondpagina's was ondergebracht, wordt aangepast naar service workers die verschijnen en verdwijnen, blokkerende webRequest wordt vervangen door declarativeNetRequest, en code en lijsten die voorheen op afstand konden worden geladen, worden gebundeld in de plugin zelf.
De ontwikkeltijd voor complexe extensies wordt gemeten in maanden, en niet alle functionaliteiten zijn direct overdraagbaar. In het geval van adblockers en sommige beveiligingstools legt de nieuwe API een grens op aan wat mogelijk is . Het gaat niet langer alleen om het herschrijven van code, maar om te accepteren dat het platform structureel de filtering van agressievere content beperkt.
Voor Europese startups die een deel van hun aanbod hebben gebouwd rond Chrome-extensies, is de boodschap duidelijk: uitsluitend vertrouwen op de Chrome Web Store als distributiekanaal wordt steeds riskanter . Googles controle over API's en winkelregels kan het bereik van een product van de ene op de andere dag veranderen, zoals bleek bij Manifest V2.
Tegelijkertijd ontstaat er een kans voor oplossingen die zich richten op andere browsers of modellen: producten die zijn ontworpen voor Firefox, Brave of voor beheerde omgevingen in Europese bedrijven kunnen aantrekkelijke alternatieven worden voor teams die privacy, controle en naleving van regelgeving belangrijker vinden dan het gemak om zonder meer binnen het Chrome-ecosysteem te blijven.
Alternatieve browsers om een ​​krachtige blokkade te behouden
Hoewel Chrome een zeer groot marktaandeel in Europa behoudt, treft het einde van Manifest V2 niet alle browsers even hard . Firefox heeft bijvoorbeeld duidelijk gemaakt dat het extensies op basis van het oude model zal blijven ondersteunen, terwijl het tegelijkertijd de onderdelen van Manifest V3 integreert die het nuttig acht. Hierdoor kunnen gebruikers de volledige versie van uBlock Origin met al zijn functies blijven gebruiken.
In het geval van Brave is de aanpak gemengd. Enerzijds is de Brave Shields-blokkeerengine direct in de browser geïntegreerd , geschreven in Rust en C++, en maakt gebruik van lijsten zoals EasyList en EasyPrivacy zonder afhankelijk te zijn van Chrome-extensie-API's. Hierdoor kan een zeer hoog blokkeringsniveau worden gehandhaafd, zelfs als Google de regels voor extensies wijzigt.
Aan de andere kant heeft het Brave-team ervoor gekozen om verschillende populaire Manifest V2-extensies zelf te hosten , waaronder uBlock Origin, AdGuard, uMatrix en NoScript. Gebruikers kunnen deze rechtstreeks vanuit de browserinstellingen inschakelen, waardoor ze de Chrome Web Store niet hoeven te gebruiken. Dit helpt geavanceerde tools binnen het Chromium-ecosysteem te behouden, hoewel het project hierdoor wel zijn integratie moet aanpassen wanneer de Chromium-codebasis verandert.
Andere browsers, zoals Opera of diverse op privacy gerichte Firefox-varianten, maken ook gebruik van dit hiaat. Projecten zoals LibreWolf, dat gebaseerd is op Firefox maar telemetrie verwijdert en de standaardbeveiligingsinstellingen versterkt , bevatten standaard uBlock Origin en bieden volledige ondersteuning voor dynamische filtermogelijkheden.
Voor gebruikers in Spanje en de rest van Europa die waarde hechten aan een schoner en privacyvriendelijker internet, is het landschap wat gefragmenteerder: de gekozen browser bepaalt steeds meer de mate van controle die men heeft over advertenties en tracking . Chrome blijft een goede optie, maar biedt minder mogelijkheden voor wie echt uitgebreide blokkering zoekt.
Door de Manifest V2-fase af te sluiten en zich volledig te richten op Manifest V3, consolideert Google een meer gecontroleerd extensiemodel, met aanzienlijke verbeteringen in beveiliging en prestaties, maar ook met duidelijke beperkingen voor adblockers en de meest veeleisende privacytools . Ondertussen positioneren alternatieven zoals Firefox en Brave zich als een toevluchtsoord voor diegenen die de filtermogelijkheden van extensies zoals uBlock Origin in hun oorspronkelijke vorm willen behouden. Dit toont aan dat de browse-ervaring niet langer alleen afhangt van de internetverbinding of het apparaat, maar ook van de browser die men vertrouwt.